Mogę jutro przyjechać?

Bo widzisz, dopiero niedawno, kiedy o mały włos nie straciłam kilku bardzo cennych rzeczy, zdałam sobie sprawę, jaką cholerną jestem szczęściarą. I jak cholerną musiałabym być frajerką, żeby nie ruszyć dupy z mojego tronu i nie powalczyć o te kilka rzeczy. Do tej pory siedziałam tylko na tym tronie, z wyuczonym uśmiechem przyjmując grzecznie wszystkie dary i łaski, jakby to była jakaś oczywistość. Wiem, że nie brzmi to dobrze.Wiem, że ruszenie dupy wyszło na dobre, nareszcie wiem, czego chcę, czego potrzebuję, a  bez czego mogłabym żyć. Powolutku przekonuję się do tych śmielszych decyzji, nie można całe życie być Szwajcarią.

Kurczak-robotnica i kurczak-truteń

Wracaliśmy w ciemnościach listopadowej niedzieli - do domu, do rzeczywistości, do siebie. Rozmawialiśmy szeptem, na tylnym siedzeniu drzemał przecież P. Nawigacja pogubiła się i nie znalazła autostrady, którą jechaliśmy. Nie wygraliśmy nic ze zdrapek kupionych na stacji benzynowej. Nie doszliśmy, jak to jest z tym znoszeniem jajek. Widzieliśmy sarni zadek przy drodze. Zatankowaliśmy paliwo za 5.69, a na kolejnych stacjach było już za 5.54. Podróże kształcą, rozmowy zbliżają. Wierzę, że będzie dobrze.

Przeprowadzka

Wciąż żal mi tamtego miejsca, tamtej mojej internetowej przestrzeni. Żal zostawiać coś po 7 latach, wciąż miło wraca się do archiwum, do tych notek z przed kilku lat, chociaż teraz wydają mi się trochę przesadzone, egzaltowane albo wręcz gówniarskie i niedojrzałe. Mam nadzieję, że zadomowię się także tutaj. Ktoś zajął moją nazwę, musiałam wymyślić nową. Nie cierpię wymyślać nowych nazw, haseł i tytułów. Dziś krótko - przeprowadzka. Wstępna, szybka, zdecydowana,  może innym razem rozejrzę się bardziej, posprawdzam wszystkie kąty, zajmę się aranżacją i takimi tam.
Byłam: ego.blog.pl